ความกลัวเป็นสิ่งที่อยู่คู่กับเราเสมอ ตั้งแต่ครั้งแรกที่เรารู้ตัวว่ามีชีวิตอยู่ แม้ในบางครั้งมันจะทำหน้าที่เป็นเครื่องเตือนใจ ทำให้เราระมัดระวังและป้องกันตัวเองจากอันตราย แต่หากความกลัวมีอำนาจมากเกินไป มันกลับกลายเป็นอุปสรรคที่ขัดขวางไม่ให้เราใช้ชีวิตอย่างเต็มที่
มันทำให้เราพลาดโอกาสในการเรียนรู้และเติบโต แต่เมื่อเรารู้จักที่จะก้าวข้ามความกลัว เราจะค้นพบว่าเราได้เติบโตขึ้นไปอีกขั้น
ความกลัวมักเกิดขึ้นในช่วงที่เรารู้สึกไม่มั่นคง มันมาพร้อมกับความกังวลและความสับสน เมื่อเรายิ่งให้ความสำคัญกับมันมากเท่าไร มันยิ่งมีอำนาจเหนือเรา แต่เมื่อเราหันหน้าเข้าหามันและยอมรับมันอย่างตรงไปตรงมา มันจะไม่สามารถควบคุมเราได้อีกต่อไป
วิธีที่ดีที่สุดในการรับมือกับความกลัว
คือการทำความเข้าใจมันอย่างลึกซึ้ง ด้วยการตั้งสติและสงบจิตใจก่อน
การหายใจลึกๆ และหายใจออกยาวๆ ช่วยให้ความกังวลลดลง
จากนั้นให้หาสถานที่ที่ทำให้เรารู้สึกสงบ
หากไม่สามารถออกไปที่ไหนได้ก็ให้หามุมโปรดที่คุ้นเคยและผ่อนคลาย
แล้วลองเปิดใจพูดคุยกับความกลัว อย่างจริงใจโดยไม่ต้องให้ความคิดใดๆมารบกวน
ใช้เวลาอยู่กับมันจนกระทั่งเราค้นพบต้นตอของมัน
แม้ว่าในที่สุดความกลัวอาจจะยังอยู่ แต่เราจะสามารถอยู่ร่วมกับมันได้อย่างสงบและเข้าใจ เหมือนกับคำพูดของ Elizabeth Gilbert ในหนังสือ Big Magic ที่ว่า หากชีวิตเป็นการขับรถ เราคือผู้ถือพวงมาลัย ความกลัวคือผู้โดยสารที่นั่งข้างหลังเรา มันอาจจะส่งเสียงเตือนบ้างในบางครั้ง แต่ไม่อาจมีอำนาจเหนือเราได้
“เรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกับความกลัวอย่างเข้าใจ เพราะสุดท้าย ทุกสิ่งในโลกนี้ล้วนเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน”
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น